Logo cuijksweekblad.nl


Hoe was het om te revalideren in de jaren 50?

  Human Interest

65 jaar geleden was ziek zijn geen pretje. Daar kan Jos van der Cruijsen over meepraten: "Tijdens de zondagsmis werd ik niet goed. Toen ik de dinsdag erop, 29 juli 1952, geen gevoel in mijn linkerbeen had werd de huisarts gehaald. Een half uur later stond de ziekenwagen er al om mij naar het Canisiusziekenhuis te Nijmegen te brengen."

Dat artikel is eerder gepubliceerd op onze Seniorenpagina van dinsdag 27 juni 2017.

CUIJK - Jos kwam als 9-jarig jongetje in een ziekenzaal waar honderd patiënten lagen. Er heerste polio. Hij was de enige uit Cuijk. Zes weken duurde de quarantaine en hij kreeg meerdere rugspuiten. Moeder kwam per fiets naar Nijmegen en kon hem vanaf buiten zien via een open raam met gaas. Zodra hij kon lopen mocht hij naar huis.

Echter na zes weken verkrampte zijn lijf: "Ik kon niks meer. Ik werd overgeplaatst naar zaal vijf waar jongens en meisjes lagen, ieder aan een eigen kant van de zaal met een glaswand ertussen. Ik had veel dorst. Er werd weinig drinken gegeven, anders zouden we te vaak moeten plassen. We gingen graag een keer per week in bad. Dan konden we wat bij-drinken."

Geneeskunde was anders dan nu: Jos werd in een heet bad gestopt: 41 graden. Daarna gewikkeld in een deken om warm te blijven zodat zijn spieren werden gestimuleerd. Zijn gebogen knieën moesten recht: om zijn bed stond een stalen constructie met een katrol. Op zijn knieën lag een zandzakje als gewicht. Jos kon via de katrol zijn voeten omhoog tillen zodat de benen recht bogen. Met rechte benen mocht hij naar huis. Dat duurde vier maanden. Andere fysiotherapie was er niet.

Al die tijd mocht hij niet naar buiten. Weer lopen was lastig. De ziekenhuisarts raadde moeder aan Jos om de eettafel te laten lopen. Stoelen aan de kant en lopen maar. Hij zou dan na drie jaren weer de oude zijn. Maar helaas.

Reageer als eerste
Meer berichten