Column Bellevue

Toebes

  Column

Afgelopen zaterdag was het Uur van Toebes. Als ik om me heen keek en een Maurice de Hondt peilinkje deed onder de kroegtijgers met de vraag wie Toebes was, zag ik veel opgehaalde schouders en vragende blikken. Kreeg antwoorden als 'een legendarische wielrenner', 'een finalist van Idols', 'een oorlogsheld' of 'Kuukse Fries'. Dat moest maar eens voor de eeuwigheid naar het rijk der fabelen.

Jan Toebes, geboren op 17 mei 1924 in Best, werd in 1968 pastor in Cuijk. Hij wilde geen pastoor genoemd worden. Toebes maakte deel uit van de drie Kuukse Jantjes: Jan van Hulten, Jan de Jager en hijzelf. Deze zeer eerwaarde heer was de opvolger van pastoor Van den Acker, een man met een imposant voorkomen en een bulderende stem. Onze Toebes was daar maar een schriel kereltje bij. Hij stond zijn mannetje en was zeer geliefd totdat hij in 1985 om gezondheidsredenen moest terugtreden. Hij bleef Cuijk zeer trouw en kwam op 6 juni 1993 te overlijden.

Zijn kenmerken: samen doen, samen onderweg zijn, contacten met elkaar leggen. Het zou zomaar het parool kunnen zijn van de Kuukse Elfkroegetocht. Als eerbetoon werd hij op de Kuukse manier zalig verklaard. De pastor kreeg bij de eerste editie in 1986 al zijn Muur van Toebes, een kuitenbijtertje in het parcours. Een Belgisch aandoend hellinkje van de elfde categorie. Een heldenvereringweg van eerdere winnaars van de enige echte. Geen straatnaambordje. De namen van de vrouwelijke winnaars liggen er helaas niet in de klinkers. Als piëteit met de pastor? We doen het met een marmeren steen onder aan het vals plat en een rij gele gedenkkeien van mannelijke triomfators.

Het Uur Toebes ontstond. Een opwarmertje, indrinkertje, proloog voor de echte tocht. Het Bier van Toebes werd geïntroduceerd door een paar sympathieke brouwers in het Kruisherenklooster van Sinttaagten. Zouden daar nog urinestalen inzitten van Jan himself? Jan Toebes een markant figuurtje in het Cuijkse. Hij werd priester omdat die positiejurk hem wel zou staan. Bij zijn 40-jarig jubileum liet hij optekenen: 'de gezamenlijke geest, dat is het belangrijkste'. Op Carnavalsdinsdag komt die geest wel echt letterlijk uit de fles.

Meer berichten