Column Bellevue

Dood

  Column

Met de dood wordt er geen punt achter ons leven gezet maar een komma. Deze wijsheid zag ik vorige week langskomen. Dood, geen leuk onderwerp waar je het graag over hebt, als je leeft. Maar soms onvermijdelijk. We komen ter wereld, we leven, we vertrekken weer.

De afgelopen week vaak serieus en niet serieus geconfronteerd met de dood. Is toch een apart fenomeen. Rond de Haagsestraat was enkele dagen tumult. De landelijke pers vloog op de achterkant van een kapperszaak vanwege een verdwijning van een echtpaar 27 jaar geleden. Zonder resultaat. Iemand merkte losjes op: in de kelders werden geen kelders gevonden. De kapper meldde maar snel dat het watergolven en knippen gewoon doorging en zag handenwrijvend free publicity voor zijn zaak en het dagelijkse gespreksonderwerp in de kappersstoel gestaag groeien.

De draak wordt al weken met de dood gestoken door een liedje dat hoog in de hitparade staat: 'Liever te dik in de kist dan een feestje gemist.' Iedereen maar uitzinnig meelallen maar als je ernstig over de tekst nadenkt dan krab je jezelf nog wel eens achter de oren.

'We leven, we vertrekken'

Tonnie Geboers, een mensenmens en levensgenieter, verliet ons helaas. Maar ook warme bakker Jan Loeffen die het familiebedrijf jarenlang voortzette. Zijn zoon houdt de traditie in ere. Heel onopvallend verdween ook van het toneel Pia Verheij. Het eerste dansmarietje van carnavalsvereniging de Nölers. In 1961 ging zij de Houwers en de Bloazers voorop samen met Mientje Cockx. Ik zie beiden nog op de Grotestraat vrolijk huppelend en flink de slanke beentjes de lucht in gooiend. Maar zag ook beiden vele jaren later met een rollator op diezelfde Grotestraat zich, met alle respect, naar het onvermijdelijke einde slepen. Freek de Jonge schreef en zong eens een lied 'Er is leven na de dood.' Nou dat kwam me goed van pas bij een bericht vorig weekend van de NOS: doodgeschoten en weer bij kennis. Jezus nog aan toe, dacht ik, het is toch nog geen Pasen.

Lees ook

Meer berichten