Ton Kwant heeft altijd heel veel vrijwilligerswerk gedaan. (foto: eigen foto)
Ton Kwant heeft altijd heel veel vrijwilligerswerk gedaan. (foto: eigen foto) (Foto: )

Veel aandacht voor anderen

Ze was zeventien en had net haar MULO-diploma gehaald, toen zuster Benilda haar vroeg twee dagen per week haar kleuterklas over te nemen. In diezelfde tijd vroeg scouting of zij welpenleidster wilde worden. Op beide vragen zei zij volmondig: "Ja!" Die sociale instelling typeert Ton Kwant (74), tot voor kort werkzaam als vrijwilliger en bestuurslid bij de Stichting Welzijn Ouderen Cuijk.

Door Lidwien Buné en Josje Goos

"Ik heb een aangeboren gevoel voor mensen die net wat meer aandacht nodig hebben dan anderen", zegt zij bedachtzaam, "Aandacht voor anderen is zó belangrijk, ook voor je zelf." Het lag dan ook helemaal in haar lijn om een sociaal- culturele studie te doen. "Ik heb, naast mijn vaste baan, heel veel vrijwilligerswerk gedaan. Toen de kinderen klein waren, werkte ik niet buitenshuis, maar ik vond het vanzelfsprekend veel op school te helpen. Daarna ben ik altijd per toeval via bekenden terecht gekomen op posities waar ik nuttig werk kon verrichten op sociaal gebied, waardoor ik op diverse vlakken veel ervaring kreeg. Bij de woningstichting waar mijn man werkte, verving ik een van zijn collega's. Elders verving ik i.v.m. zwangerschapsverlof, drie maal een medewerker. Op een gegeven moment werd ik door woningstichting Cevelum gevraagd voor de urgentiecommissie, die ervoor zorgde dat mensen die dringend een woning nodig hadden, met voorrang aan een huis werden geholpen. Van een familielid hoorde ik dat men iemand zocht voor ondersteuning in een opvang voor dak- en thuislozen. Daar heb ik vijf jaar gewerkt. Een collega daar werkte in de Pompekliniek. Zij tipte mij dat er in de tbs-kliniek dringend gezocht werd naar sociotherapeuten. Daar kon ik invallen, eerst voor twee maanden, dat werden er drie, toen een half jaar en op mijn 55ste kreeg ik er een vaste aanstelling. Tot mijn pensionering heb ik daar heel graag gewerkt. Dat werk vereiste veel voeling met deze mensen en gaf veel voldoening. Soms ging je met een cliënt de stad in, een terrasje pikken of boodschappen doen. Op deze uitstapjes kreeg je, omdat je uit de gewone omgeving was, een andere kijk op zo iemand, een verhelderende ervaring.

Een kleine 20 jaar heeft Ton zich voor de SWOC ingezet, waar zij via de oppascentrale voor ouderen, nu aanwezigheidshulp, haar entree deed. De SWOC, waarbij alle medewerkers vrijwillig hun diensten aanbieden, regelt diverse hulpdiensten voor ouderen, o.a. aanwezigheidshulp, telefooncirkel, vervoersdienst naar activiteiten, tafeltje dekje, activerend huisbezoek (gesprekken, spelletjes). De organisatie van deze diensten vergt veel overleg, ook met Sociom en KBO, die op hun beurt veel en praktische hulp bieden om ouderen zo lang mogelijk op een prettige manier zelfstandig te kunnen laten wonen.

Zij bekleedde daar diverse functies waaronder interim- voorzitter, de laatste functie was lid van de commissie Woningen voor zorg- en welzijn voor de gemeente Cuijk. Door wegvallen van verzorgingstehuizen is het belangrijk ervoor te zorgen dat ouderen goed thuis kunnen blijven wonen middels thuishulp en aanpassingen aan de woning. Per kerkdorp wordt door plaatselijke commissieleden de situatie bekeken en bepaald welke specifieke hulp nodig is.

"Een jaar geleden ben ik bij de SWOC gestopt. Nu ben ik met veel plezier lid van de commissie Padbroek Ontmoet, die eens per maand in wijkcentrum Het Doehuis lezingen organiseert. De volgende lezing is op 12 maart over muziek en wat kan muziek betekenen."

Meer berichten