Harrie Vullings, neerlandicus (l) en Chris van Alem, dagbladjournalist, buigen zich al twee  jaar over ‘De Gloriejaren van de Cuijkse Industrie’. (foto: eigen foto)
Harrie Vullings, neerlandicus (l) en Chris van Alem, dagbladjournalist, buigen zich al twee jaar over ‘De Gloriejaren van de Cuijkse Industrie’. (foto: eigen foto)

Gloriejaren van Cuijkse industrie

Het vooroorlogse 'Durpke aan de Maas' zou nog een durpke zijn als burgemeester Louis Jansen zich niet met al zijn kunnen had ingezet om grote industrieën naar Cuijk te halen. Het is zonde om de kennis over de opbloei van Cuijk, van 1944 tot 2000, verloren te laten gaan. Daarom wilden wij de geschiedenis van deze economische en sociale ontwikkeling vastleggen voor hen die naar Cuijk zijn gekomen om in de diverse bedrijven te gaan werken én ook voor hun kinderen, die zo te weten komen wat hun vader nu eigenlijk voor werk deed.

Door Lidwien Buné en Josje Goos

Chris van Alem: "Er waren al de leer-, zuivel-, meubel- en sigarenindustrie en ook diverse kleinere familiebedrijven o.a. Roggy, Smits, Langen, Hencu, Strijbosch. Louis Jansen was uiterst voortvarend in het werven van bedrijven als Homburg, Sprij, Royal Mc Bee (Adler), maar ook Nefa (Celtona) en Chicopee. Deze bedrijven hadden in het westen weinig groeimogelijkheden, hier was ruimte en werkkracht genoeg en de lonen waren hier, vergeleken met het westen, laag. Bovendien kregen bedrijven een rijkspremie bij vestiging en uitbreiding. Talrijke kinderen hier vonden geen werk op de boerderijen van hun ouders en konden aan de slag in de nieuwe bedrijven. In Cuijk konden grondstoffen en producten aan- en afgevoerd worden per boot, trein of over de weg. Een heel andere reden om industrie naar Cuijk te halen was, dat men bang was dat werkzoekenden naar de grote steden zouden vertrekken."

Harrie Vullings: "Nieuwe bedrijven brachten meer woningbouw, meer winkels, scholen en aanpassing van het wegennet, bijvoorbeeld de Maasboulevard -een pijnpunt in vele ogen omdat het fraaie oude stadhuisje verdween- maar daardoor hoefde het drukker wordende verkeer niet meer door het centrum. Daarnaast kreeg Cuijk leidingwater, gas om op te koken en werd het elektriciteit- en telefoonnet uitgebreid. Harrie en Chris vinden dat de geschiedenis nú vastgelegd moet worden. Langer uitstellen betekent dat vele oud- werknemers die nu nog hun bijdragen kunnen leveren en straks van het boek kunnen genieten, er binnen afzienbare tijd misschien niet meer zijn. Er is over enkele grote bedrijven eerder gepubliceerd, er is de Cuijkse Canon en de FotoArchiefDienst voor beeldinformatie, maar er ontbreekt samenhang.

Chris: "Wij hebben niet alleen op een rijtje gezet welke bedrijven hier zaten of zich vestigden, maar ook waarom Cuijk na de oorlog werd aangewezen voor industrialisering en de samenhang met woningbouw (Cuijk- Noord en Padbroek) en de ontwikkeling van de middenstand." De bijdragen komen en masse binnen: interviews zijn afgenomen en op de Facebookpagina 'Gloriejaren van de Cuijkse industrie' komen duizenden reacties binnen. Elke woensdagmiddag staat er een nieuwe foto op deze pagina, die na enkele uren al honderden reacties oplevert. Ouderen worden bijgestaan door hun kinderen die al net zo enthousiast reageren als hun ouders. Deze reacties, interviews, relevante informatie uit kranten- en dossieronderzoek bij Brabants Historisch Informatie Centrum in Den Bosch en particuliere bijdragen zijn digitaal opgeslagen. Naast de vele, vele reacties zijn er ook enkele vaste schrijvers die ons van commentaar voorzien. Harrie: "We kunnen nog foto's gebruiken, liefst van mensen die in de bedrijven aan het werk zijn. Als de uitgave financieel rond komt, zal eind 2019 ons werk resulteren in een mooi boek, waarvan de inhoud door tekst en foto's een inzicht zal geven in de 'Gloriedagen van de Cuijkse Industrie'."

Meer berichten




Shopbox