Logo cuijksweekblad.nl


Beeld uit de poppenkastscene van Sigaren en Cuijkse Koek.
Beeld uit de poppenkastscene van Sigaren en Cuijkse Koek.

Voorstelling vol verrassingen

Het wordt een verrassende voorstelling op 2, 3 en 4 maart in de Schouwburg Cuijk. Want dat is Sigaren en Cuijkse Koek: een verwonderend spektakel vol muziek en humor en met af en toe een traan. Met nog iets minder dan vijf weken te gaan, licht het Cuijks Weekblad vanaf nu elke week een tipje van het toneelgordijn op en zet steeds andere personages in de spotlight.

Cuijk - Van 11 jaar tot in de 70; iedereen is aan het werk om van Sigaren en Cuijkse Koek een theaterstuk vol verrassingen te maken.

Regisseuse Pleunie Hoving vindt het heerlijk om met zoveel verschillende leeftijden aan de slag te gaan. "Het maakt me niet uit of iemand oud of jong is, als ze maar aan hetzelfde doel willen werken, namelijk er een mooi stuk van maken. Iedereen moet daarin schitteren; of diegene nou een breiende dame speelt of een ernstige zwemmer over de Maas."


De jongste spelers zijn Kas (11) en Sall (12). Beide jongens spelen graag mee. Sall: "Het is soms wel een beetje eng. Ik ben niet zo van het toneel eigenlijk, terwijl mijn moeder (regisseuse Pleunie, red.) dat juist heel veel is. Maar ik vind dit heel leuk." Voor Kas is acteren een passie. "Dat heb ik altijd al leuk gevonden. Ik maak ook af en toe Youtube video's en ik zou later wel in films willen spelen." Ze zijn allebei kinderfiguranten. Sall speelt daarnaast Tonnie. Kas is Hendrikje: "We zitten voornamelijk samen in scènes. In de poppenkastscène spelen Hendrikje en Tonnie samen. Dan ben ik figurant, maar wel als Hendrikje." Voor Sall is dit de leukste scène. "Je weet dat je dan het hoogtepunt bent, dat is leuk."


De spectaculaire poppenkastscène heeft achter de schermen al wat commentaar opgeleverd, vertelt Pleunie. Ze zegt nog niet wat Sall precies gaat uitvoeren, maar ze verzekert dat het niet gevaarlijk is. "Ik ken mijn zoon en ik weet wat hij kan. Hij zit ook al vele jaren op freerunnen, voor hem is dit peanuts."


Kas heeft een rol waarvoor hij heel veel bijnamen uit zijn hoofd moet leren. Sterre speelt in die scène zijn zus en zij wilde eerst niet geloven dat mensen toen echt zo'n naam kregen. Ook dat is een verrassing uit het stuk, vooral onder het wat jongere publiek. Van veel dingen kun je bijna niet voorstellen dat het vroeger echt zo was. De scènes zijn een eigen toneelleven gaan leiden, maar de verhalen die eronder liggen zijn echt. 'De Kukel, de kiep en ook de Hen, Kukelekuu niet te vergeten.' Ja, vroeger hebben ze écht zo geheten.

reageer als eerste
Meer berichten