Logo cuijksweekblad.nl


Jan Klösters met zijn dierbare hond Zoë (Foto: Radboudumc).
Jan Klösters met zijn dierbare hond Zoë (Foto: Radboudumc).

Leven met kastje tegen de pijn

Cuijkenaar Jan Klösters (58) vertelt donderdag 30 november op televisie het bijzondere verhaal over zijn leven met een inwendige neuromodulator in het NTR-programma De kennis van nu (NPO 2 19.20 uur). "Ze noemen me ook weleens de bionische mens", lacht hij.

Door Jos Janssen

 Op zijn zeventiende kreeg Jan Klösters te horen dat hij diabetisch patiënt was: "Ik solliciteerde bij de Adler en kreeg een medische keuring. Daar kwamen ze erachter dat ik diabetes type 1 had. Dat betekent dat ik, de meer bekendere naam suikerziekte, al sinds mijn geboorte onder de leden had." In de loop der jaren uitte de ziekte zich steeds meer. "Onze kinderen waren klein en wilde met papa stoeien. Maar ze mochten niet aan mijn voeten komen, want daar was de pijn het hevigst. Het is een ziekte die langzaam in je lichaam sluipt. De pijn werd steeds moeilijker te verdragen. Ik heb tot nu toe al een lang traject doorlopen. De laatste operatie was mijn dertigste. Je lichaam krijgt met meer complicaties te maken. Ruim vier jaar geleden was ik op de pijnpoli van het CWZ in Nijmegen. Daar was dokter Verdongen. Via hem hebben ze in Dekkerswald bij mij een inwendige neuromodulator ingebouwd. Ik ben verpleegkundige Inge Arnts nog erg dankbaar voor de fantastische begeleiding voor en na de operatie van vierenhalf uur. Zo'n modulator is een kastje dat een elektrische schok tegen de zenuwbaan geeft die de pijn meteen onderdrukt. Een diabetisch patiënt kan soms in een punaise trappen en voelt niets door afgestorven zenuwen in zijn voet. Bij mij gebeurde precies het tegenovergestelde. Heel veel pijn. Nu met het kastje is het draaglijker."

De in het dagelijks leven projectoperator bij Nutricia-Danone kan zo goed als het kan gewoon werken. "Ik moet zeggen, ik krijg volop medewerking. Heb een heel goede baas. Werk in twee ploegen, geen nachtdienst. Dan kan ik mijn dagritme zoveel mogelijk houden. Ik slik veel medicijnen en moet natuurlijk insuline toedienen. Ik heb in al die jaren erg veel steun gehad aan mijn gezin. Daar ben ik ze eeuwig dankbaar voor." Donderdag vertelt Klösters zijn verhaal op tv over leven met pijn: "Ze hebben hier in huis ruim drie uur gefilmd. De kamer stond vol met lampen, een regisseur, cameramannen. Ik heb mijn kastje even uitgezet tijdens de opnames om die ervaring op te nemen. Ik verging van de pijn en was blij dat die weer aankon. Bij mij slaat het aan, bij anderen niet. Ik hoop met mijn verhaal andere diabetisch patiënten te helpen, te wijzen op de mogelijkheden die ik heb gekregen. Deze ziekte beheerst je 24 uur per dag."

4 reacties
Meer berichten