Logo cuijksweekblad.nl


Antoinette vertelt samen met haar dochter hun indrukwekkend levensverhaal in het Psy café (Foto: Tom Oosthout).
Antoinette vertelt samen met haar dochter hun indrukwekkend levensverhaal in het Psy café (Foto: Tom Oosthout).

Verhalen over psychische problemen

De tweede editie van het Psy café Land van Cuijk vindt donderdag 23 november van 19.30 tot 21.30 plaats in 't Vertrek in Boxmeer. Met als thema praktijkervaringen over psychische kwetsbaarheid in een gezin.

Door Jos Janssen

Moeder Antoinette vertelt samen met haar 24-jarige dochter,  die een emotieregulatiestoornis heeft, het praktijkverhaal hoe zij er in hun gezin mee omgingen en nog gaan. Antoinette: "We doen dit vooral om mensen er op te wijzen: zoek hulp, wees open naar je omgeving. Loop niet te zeuren, maar stel vragen. Het is een verhaal van doorzetten, strijd, huilen, leren maar ook lachen. Onze dochter wil heel graag zelf haar verhaal doen en vragen beantwoorden. We hadden eerst het idee om er een filmpje voor op te nemen. Maar ze zei gedecideerd: 'Ik wil echte gezichten zien bij degenen die mij vragen stellen.'" De ervaringen die gedeeld worden zijn heftig. Antoinette: "Als baby was onze dochter erg druk. Weinig slapen. Toch een goed humeur. Ze dronk borstvoeding, lachte en spuugde het weer uit. Je hebt zelf nog weinig ervaring en geen vergelijkmogelijkheden. Je wilt vooral zelf je probleempjes oplossen. Ze speelde heel graag met jongere kinderen. Heel creatief, behulpzaam maar had een erg korte spanningsboog. Mijn man en ik zorgden ervoor dat er altijd iemand thuis was als de kinderen (het gezin heeft nog een tweede dochter) uit school kwamen. Op de basisschool kwam het andere gedrag van haar steeds sterker naar boven. Ze was in de klas erg aanwezig. We hebben een sova-training geprobeerd maar met weinig succes. Via een goede vriendin ontdekten we dat onze dochter een emotieregulatiestoornis heeft."

Antoinette ging verder met hulp zoeken: "We kwamen bij Oosterpoort terecht. Daar hebben we stapsgewijs geleerd hoe we op een goede manier naar elkaar moesten reageren als het thuis escaleerde. Met name in de pubertijd weet je soms niet of het puberen is of ander gedrag. We zijn in tien jaar tijd langs veertien instanties geweest. We liepen tegen veel onbegrip aan. Begeleiding, adviezen, veel trajecten doorlopen tot zelfs gesloten afdelingen toe." Op de middelbare school trof onze dochter een meedenkende mentrix en bij de ggz in Boxmeer werd de positieve begeleidingsmethode ingezet: "Ik werd zelf ook teruggefloten. Er werd tegen mij gezegd: 'Je wilt misschien in deze vervelende situatie wel voor tweehonderd procent moeder zijn, maak daar maar eens honderd procent van.'" Moeder en dochter vertellen ieder op hun eigen manier hun indrukwekkend levensverhaal: "Het kan andere ouders en kinderen die in deze situatie zitten en met veel vragen rondlopen wellicht helpen."

reageer als eerste
Meer berichten